Paullina Simons- Jedenaście godzin Podobne

Autorka wspaniałego „Jeźdźca Miedzianego” i przeciętnej „Pieśni o poranku” – Paullina Simons. Postanowiłam przekonać się, jak poradziła sobie w przypadku nieco krótszej powieści – „Jedenaście godzin”.
Didi Woods mimo bardziej zaawansowanej ciąży, postanowiła wstąpić do centrum handlowego przed lunchem z mężem. Był upalny, lipcowy dzień, a kobieta w dziewiątym miesiącu ciąży powoli robiła zakupy. Kiedy odezwał się do niej nieznajomy mężczyzna w kolejce po precle, Didi od razu poczuła irracjonalny niepokój. Wzmógł się, gdy zorientowała się, że mężczyzna wszedł za nią do kolejnego sklepu. Za nią? Chyba poniosła ją wyobraźnia! Przeszła jeszcze kilka sklepów, nie zauważając podejrzanego mężczyzny, dopóki nie wyrósł przed nią, kiedy chciała wsiąść do samochodu. Nietrudno mieć przewagę fizyczną nad kobietą w ciąży, dlatego bez większych problemów zabrał ją do swojego samochodu. Porwał ją, ale nie dla okupu. Co było celem mężczyzny? Czy mąż Didi zdoła przekonać policję, by wszczęła poszukiwania zaledwie kilka godzin po zniknięciu żony? Wszyscy zdają sobie sprawę, że czas ma tu decydujące znaczenie.
Paullina Simons stworzyła powieść, która porywa od pierwszych stron. Świetnie zbudowała napięcie, strach Didi przed czymś złym, co może się stać, udzielił się także mnie. Paradoksalnie, bardziej bałam się, zanim nastąpiło porwanie, lęk przed nieokreślonym zagrożeniem był dużo silniejszy, niż po nastąpieniu tego zdarzenia. Książka mocno poruszała, szokowała. W społeczeństwie przecież panuje przekonanie, że kobiecie w ciąży należy pomagać, ustąpić miejsce, podnieść coś. Porywacz pogwałcił te zasady, traktował Didi brutalnie, zbyt brutalnie, nie zważając na jej stan. A Didi przede wszystkim pamiętała o dziecku, starała się je chronić w miarę możliwości w tych trudnych warunkach, nie chciała ryzykować niczego, co mogłoby zaszkodzić maleństwu. Razem z porywaczem często rozmawiali o Bogu i przeznaczeniu. Didi wierzyła, modliła się, zwracała się o pomoc do Boga i zastanawiała się, dlaczego nie widzi jej cierpienia. Jej wiara została wystawiona na poważną próbę. ale nie pozwoliła sobie na zwątpienie- wtedy stałaby się zbyt podobna do swojego porywacza. Powieść pokazała, jak zmienia się charakter w ekstremalnej sytuacji. Porwanie sprawiło, że miła i pogodna Didi, dobra  żona, kochająca matka dwóch dziewczynek, stała się zdesperowaną kobietą, która za wszelką cenę chce ocalić życie swoje i swojego nienarodzonego dziecka. 
Przy powieści spędziłam bardzo miły i wieczór, tylko żałowałam, że tak szybko się ją czyta. I choć zakończenie było emocjonujące, pozostał pewien niedosyt. Mimo wszystko- niezapomniane przeżycia gwarantowane 🙂
Pozostałe książki autorki:
– Bellagrand
– Czerwone liście
– Droga do raju
– Dzieci wolności
– Dziewczyna na Times Square
– Jeździec miedziany
– Ogród letni
– Pieśń o poranku
– Przepisy Tatiany
– Tatiana i Aleksander
– Tully
Książka bierze udział w wyzwaniach:
– Przeczytam tyle, ile mam wzrostu
– Historie z trupem
  • Jeszcze nie czytałam żadnej książki tej autorki, ale dużo o niej słyszałam. Pięknie ją opisałaś i będę szukała 🙂

    • Tyle kiedyś słyszałam o "Jeźdźcu miedzianym", że musiałam przeczytać – i tak się zaczęła moja przygoda z Simons. Jeśli lubisz książki o miłości, to też tak zacznij 😀

  • Cieszę się, że dobrze ją oceniasz i że się nie zawiodłaś. Szkoda, że pozostał niedosyt, mam nadzieję, że u mnie będzie inaczej, bo chyba wypożyczyłam tę książkę z biblioteki, nie jestem pewna czy ten tytuł, ale na pewno mam 2 jej książki i niedługo się za nie zabieram 🙂

    • O, to chętnie przeczytam potem Twoje recenzje 🙂

  • Nie lubię się bać, jak czytam, ale przyznam szczerze, że dla tej książki zrobiłabym wyjątek, zaintrgowalo mnie to, dlaczego ktoś porywa kobietę w ciąży…

    • Zrób wyjątek, spodoba Ci się! 🙂

  • Bardzo poruszająca i tajemnicza fabuła. Na pewno będę się na niej mocno denerwować, ale to nic, przeżyję, ciekawość jest większa 😉

    • Ja siedziałam (albo leżałam) jak na szpilkach podczas czytania, ale warto było 😀

  • Muszę poznać wreszcie twórczość tej autorki.

    • Polecam! Tak jak pisałam wyżej- jeśli masz ochotę poczytać o miłości w czasie wojny, zacznij od "Jeźdźca miedzianego". Jeśli chcesz się trochę bać- "Jedenaście godzin" 😀

  • Nie słyszałam o tej autorce, ale czas to zmienić 🙂

    • A myślałam, że tylko ja o niej wcześniej nie słyszałam 😀

  • Z ogromna chęcią bym przeczytała 🙂 Aż mi ciarki przeszły po plecach jak czytałam początek.

    Pozdrawiam, naczytane.blog.pl

    • U mnie ciarki są wyznacznikiem książek, które koniecznie i jak najszybciej muszę przeczytać 😀

  • Przeczytałam Twój opis książki i już mnie porwał. To o czymś świadczy 🙂

  • Słyszałam dawno o tej autorce, ale chciałabym wreszcie poznać jej twórczość i to k o n i e c z n i e !

  • O tej autorce nawet nie słyszałam, ale wstyd 😉 chętnie bym sięgnęła!
    Czy mogę Cię zaprosić na wymiankę świąteczną? Super, jeśli dołączysz do zabawy 🙂

    http://krolowamoli.blogspot.com/2014/11/wymianka-swiateczna.html

  • Ciekawa tematyka, niespotykana 😉 Aż mnie trochę zaniepokoiła, gdy zaczęłam czytać początek Twojej recenzji. Chętnie przeczytam i dowiem się, jaki cel miał porywacz 😉